Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Φιλοσοφικός λόγος: ιστοσελίδα για τη Γ λυκείου


Ετοιμάστηκε νέα σελίδα για τον "Φιλοσοφικό Λόγο", με κείμενα του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη τα οποία εξετάζονται πανελλαδικά στην κατεύθυνση των Ανθρωπιστικών Σπουδών (Γ Λυκείου). Η ιστοσελίδα θα εμπλουτίζεται με υλικό συνεχώς. Κάντε κλικ στην επόμενη εικόνα για να πλοηγηθείτε στα περιεχόμενα.

Η επεξεργασία του υποστηρικτικού εκπαιδευτικού υλικού (κατέβασμα-εκτύπωση) θα είναι προσβάσιμη από το νέο σχολικό έτος μόνο για τις μαθήτριες και τους μαθητές του 1ου Πειραματικού Λυκείου που θα έχουν επιλέξει το μάθημα. Θα δίνονται, φυσικά, και φωτοτυπημένες σημειώσεις.

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Πλάτωνος "Πρωταγόρας"


Διατίθεται υποστηρικτικό υλικό για τον πλατωνικό Πρωταγόρα (Γ' Λυκείου, Ανθρωπιστικών Σπουδών). Κάντε κλικ στην επόμενη εικόνα.

Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

Τα κεραμίδια και οι γυναίκες στον Θουκυδίδη και τον Πλούταρχο

Είναι κοινός τόπος ότι στην κλασική αρχαιότητα ο πόλεμος ήταν υπόθεση των ανδρών. Έτσι, ο Θουκυδίδης, στα Κερκυραϊκά (3.74.1), χαρακτηρίζει "παρά φύσιν" τη βοήθεια που προσέφεραν οι γυναίκες στους δημοκρατικούς, ρίχνοντας από τις στέγες των σπιτιών κεραμίδια εναντίον των ολιγαρχικών: αἵ τε γυναῖκες αὐτοῖς τολμηρῶς ξυνελάβοντο βάλλουσαι ἀπό τῶν οἰκιῶν τῷ κεράμῳ καί παρά φύσιν ὑπομένουσαι τόν θόρυβον.

Υπάρχουν, ωστόσο, αρκετές, αρχαίες μαρτυρίες, όπου, σε μάχες που γινόντουσαν σε στενούς κυρίως χώρους των πόλεων, οι γυναίκες (συχνά μαζί με παιδιά και δούλους) συμμετείχαν σε αμυντικές πολεμικές συγκρούσεις, ρίχνοντας από τις στέγες των οικημάτων κεραμίδια.
Κεραμίδια από τη Λακωνία: στέγη από
το Ηραίο στην Ολυμπία

Και αυτό σημαίνει ότι, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου ο πληθυσμός έπρεπε να υπερασπίσει την πόλη του, οι γυναίκες τουλάχιστον είχαν τον δικό τους σημαντικό ρόλο. Όταν, μάλιστα, ο κίνδυνος από μια ενδεχόμενη ήττα σήμαινε για τις γυναίκες εξορία, στην καλύτερη των περιπτώσεων, και υποδούλωση.  

Μια χαρακτηριστική μαρτυρία, παράλληλη με αυτήν του Θουκυδίδη, διασώζει ο Πλούταρχος στους Παράλληλους Βίους ("Πύρρος", 34.2). Μια πενιχρά και πρεσβυτέρα γυναίκα, λέει, ανεβασμένη στη στέγη ενός οικήματος, βλέποντας ότι ο γιος της στα σοκάκια του Άργους απειλούνταν με εξόντωση από τον Πύρρο, σήκωσε τρομαγμένη ένα κεραμίδι και το εκσφενδόνισε εναντίον του βασιλιά με τα δυο της χέρια (ἄρασα κεραμίδα ταῖς χερσίν ἀμφοτέραις ἀφῆκεν ἐπί τόν Πύρρον). Ο Πύρρος δέχτηκε το χτύπημα κάτω από το κράνος, με αποτέλεσμα να σπάσουν οι σπόνδυλοι στη βάση του τραχήλου του. Ο στρατηλάτης έχασε τις αισθήσεις του και τα χαλινάρια του τού έφυγαν από τα χέρια.


Βιβλιογραφία:
Barry, W. D. 1996. "Roof Tiles and Urban Violence In the Ancient World". GRBS, 37/1: 55-74.
Loman, P. 2004. "No Woman No War: Women’s Participation in Ancient Greek Warfare". Greece & Rome, 51/1: 34-54.

Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Η πρόσληψη του Θουκυδίδη

Αναγκαζόμαστε, λόγω έλλειψης χρόνου, να διαβάζουμε τον Θουκυδίδη και οριζόντια (δηλ. μετακινούμενοι σε διάφορα κεφάλαια του εγχειριδίου "Αρχαίοι Έλληνες Ιστοριογράφοι", Α λυκείου), γιατί, αν περιοριστούμε στη γραμμική ανάγνωση (δηλ. διαβάζοντας το ένα κεφάλαιο μετά το άλλο, σύμφωνα με το πρόγραμμα)  ίσως δεν θα μας φτάσει ο χρόνος να διαβάσουμε κεφάλαια σημαντικά, όπως το επόμενο (από μετάφραση), όπου ο ιστορικός εξιστορεί το αναποδογύρισμα αξιών και τη διαστρέβλωση του νοήματος των ηθικών αρχών στη διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου.  Το κείμενο, εξάλλου, αυτό είναι οδηγός ανάγνωσης του επεισοδίου των Κερκυραϊκών, στο οποίο αναδεικνύεται με παραστατικό τρόπο η παθολογία του εμφυλίου πολέμου.

ΘΟΥΚΥΔΙΔΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑΙ. Βιβλίο 3. Κεφάλαιο 82. 
[3] "O εμφύλιος πόλεμος, λοιπόν, μεταδόθηκε από πολιτεία σε πολιτεία. Κι όσες πολιτείες έμειναν τελευταίες, έχοντας μάθει τι είχε γίνει αλλού, προσπαθούσαν να υπερβάλουν σ' επινοητικότητα, σε ύπουλα μέσα και σε ανήκουστες εκδικήσεις. [4] Για να δικαιολογούν τις πράξεις τους άλλαζαν ακόμα και την σημασία των λέξεων. Η παράλογη τόλμη θεωρήθηκε ανδρεία και αφοσίωση στο κόμμα, η προσωπική διστακτικότητα θεωρήθηκε δειλία που κρύβεται πίσω από εύλογες προφάσεις και η σωφροσύνη προσωπίδα της ανανδρείας. Η παραφορά θεωρήθηκε ανδρική αρετή, ενώ η τάση να εξετάζωνται προσεκτικά όλες οι όψεις ενός ζητήματος θεωρήθηκε πρόφαση για υπεκφυγή. [5] Όποιος ήταν έξαλλος γινόταν ακουστός, ενώ όποιος έφερνε αντιρρήσεις γινόταν ύποπτος. Όποιον επινοούσε κανένα τέχνασμα και πετύχαινε, τον θεωρούσαν σπουδαίο, κι όποιον υποψιαζόταν σύγκαιρα και φανέρωνε τα σχέδια του αντιπάλου, τον θεωρούσαν ακόμα πιο σπουδαίο. Ενώ όποιος ήταν αρκετά προνοητικός, ώστε να μην χρειαστούν τέτοια μέσα, θεωρούσαν ότι διαλύει το κόμμα και ότι είναι τρομοκρατημένος από την αντίπαλη παράταξη. Με μια λέξη, όποιος πρόφταινε να κάνη κακό πριν από άλλον, ήταν άξιος επαίνου, καθώς κ' εκείνος που παρακινούσε στο κακό όποιον δεν είχε σκεφτή να το κάνη. [6] Αλλά και η συγγένεια θεωρήθηκε χαλαρότερος δεσμός από την κομματική αλληλεγγύη, γιατί οι ομοϊδεάτες ήσαν έτοιμοι να επιχειρήσουν ό,τιδήποτε, χωρίς δισταγμό, και τούτο επειδή τα κόμματα δεν σχηματίστηκαν για να επιδιώξουν κοινή ωφέλεια με νόμιμα μέσα, αλλά, αντίθετα, για να ικανοποιήσουν την πλεονεξία τους παρανομώντας. Και η μεταξύ τους αλληλεγγύη βασιζόταν περισσότερο στην συνενοχήτους παρά στους όρκους τους στους θεούς. [7] Τις εύλογες προτάσεις των αντιπάλων τις δέχονταν με υστεροβουλία και όχι με ειλικρίνεια για να φυλαχτούν από ένα κακό αν οι άλλοι ήσαν πιο δυνατοί. Και προτιμούσαν να εκδικηθούν για κάποιο κακό αντί να προσπαθήσουν να μην το πάθουν".

Αφού ολοκληρώσαμε την ανάγνωση του προηγούμενου κεφαλαίου, μεταφερθήκαμε στο σήμερα, και, με παράδειγμα το πρόσφατο, κατά σύμπτωση, άρθρο της εφ. The Washington Post (δημοσιευμένο στις 2 Μαρτίου 2017), διαπιστώσαμε πώς και γιατί το προηγούμενο κεφάλαιο του Θουκυδίδη χρησιμοποιείται στη διεθνή πολιτική σκηνή (εδώ στην Αμερική), προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο ερμηνείας προβλημάτων του σήμερα.

Σάββατο, 15 Οκτωβρίου 2016

Στιγμιότυπα από το Μαθητικό Συμπόσιο Φιλοσοφίας (7/10/2016)


Στο πλαίσιο της ανακήρυξης του 2016 ως έτους Αριστοτέλη από την Unesco, το Ευρωπαϊκό Σχολείο του Λουξεμβούργου ΙΙ και το 1ο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Αθηνών «Γεννάδειο» συνδιοργάνωσαν στο Λουξεμβούργο (7/10/2016) Μαθητικό Συμπόσιο Φιλοσοφίας με οκτώ θέματα του έργου του Σταγειρίτη φιλοσόφου.

Στο Συμπόσιο συμμετείχαν οι τελειόφοιτοι μαθητές του Ευρωπαϊκού Σχολείου και 14 μαθήτριες από το 1ο Πειραματικό ΓΕΛ Αθηνών.


Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Μαθητικό Συμπόσιο στο Λουξεμβούργο για τον Αριστοτέλη (7/10/2016)


Το Ευρωπαϊκό Σχολείο Λουξεμβούργου ΙΙ και το Πρώτο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Αθηνών "Γεννάδειο", στο πλαίσιο της αδελφοποίησής τους, συμπράττουν στη διοργάνωση Μαθητικού Συμποσίου για τον Αριστοτέλη (Λουξεμβούργο: 7/10/2016). Το Μαθητικό Συμπόσιο είναι μέρος της επίσκεψης 14 μαθητριών από το σχολείο μας στο Ευρωπαϊκό Σχολείο Λουξεμβούργου (6-10 Οκτωβρίου 2016), στο πλαίσιο του "Επετειακού έτους Αριστοτέλη", στο οποίο μετέχουν με δράσεις τα σχολεία του Δικτύου της Ουνέσκο ASPnet.


Τα κείμενα που θα επεξεργαστούν οι ομάδες εργασίας των μαθητριών/ών είναι προσβάσιμα:
Το ελληνικό κείμενο, εδώ
Το αγγλικό, εδώ.
Οι υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί του προγράμματος
Σοφία Παυλίδου
Λάμπρος Πόλκας

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Αντιγόνη. Μπέρτολτ Μπρεχτ


ΑΝΤΙΓΟΝΗ

Βγές ἀπ' τὸ ἡμίφως.
Ἔλα ἐδῶ μπροστά μας
καὶ βγάλε μας στὸ φῶς
νὰ δοῦμε μιὰν ὁλόκληρη ἐποχή,
ἔλα ἐδῶ, ἔλα, φιλική,
μὲ τὸ βῆμα τὸ ἐλαφροπάτητο
τῶν ὁρκισμένων καὶ ἀποφασισμένων,
ἔλα, βγὲς τοὺς τρομεροὺς δυνάστες
νὰ τρομάξεις.

Μπορεῖ ἐσὺ μὲν ν' ἀψήφησες τὰ πάντα,
μὰ ἐγὼ ξέρω, ναί, ξέρω
πόσο πολὺ τὸν θάνατο φοβήθηκες,
ἀγκαλιὰ πιὸ πολὺ κάτι ἄλλο φοβόσουν:
τὸ ζῆν ἐντίμως.

Στοὺς ἰσχυροὺς
ἐμπόδιο ὀρθώθηκες μπροστά τους
καὶ μὲ τοὺς λαοπλάνους
κανένα ἀλισβερίσι δὲν ἔκανες.
Κι οὔτε ποτὲ λησμόνησες τὴν ὕβρη.
Κι ἔτσι αὐτοὶ
ἀπὸ τὸ ἔγκλημά τους
κέρδος δὲν βγάλαν κανένα.
Antigone


Πηγή: Μπέρτολτ Μπρεχτ. Η βαβυλωνιακή σύγχυση των λέξεων και άλλα 499 ποιήματα. Μτφρ. Γ. Κεντρωτής. Αθήνα: Gutember, 2014.
Το ποίημα "Αντιγόνη" είναι [Σ.τ. Μ.]:"ἀφιερωμένο στὴν Χελένε Βάιγκελ γιὰ τὴν πρεμιέρα τῆς Ἀντιγόνης, στὸ Χούρ, στὶς 15 Φεβρουαρίου 1948".

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Θέμα προσομοίωσης: "Νεοελληνική Γλώσσα Γενικής Παιδείας"


Επειδή αρκετές/οί μαθητήτριες/ές που απουσίαζαν από την προσομοίωση στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας ζητούν εξ υστέρου το δοκίμιο εξέτασης, αναρτάται εδώ.
Ευχαριστώ τις συναδέλφους Ελισάβετ Ποιμενίδη και Άννα Χαραλαμποπούλου, από το Πρώτο Γενικό Λύκειο Καλλιθέας, που μου το υπέδειξαν.

Πέμπτη, 4 Απριλίου 2013

Σενάριο: Αρχαία Αγορά

Γύρω στο 145 μ.Χ., στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Παυσανίας, ο πιο γνωστός Έλληνας περιηγητής και γεωγράφος, επισκέπτεται την Αθήνα. Την προσοχή του κερδίζει η Αγορά της πόλης, τα κτίρια της και τα μνημεία της. Στο 1ο βιβλίο του, τα «Αττικά» καταγράφεται αυτή η επίσκεψη και οι περιγραφές του αρχαίου περιηγητή. Ο χώρος αποτελεί την καρδιά της αθηναϊκής πόλης-κράτους. Εκεί συνεδριάζουν οι βουλευτές, εκεί δικάζονται διάφοροι κατηγορούμενοι, από εκεί περνά η οδός των Παναθηναίων που καταλήγει στην Ακρόπολη, εκεί μαζεύεται ο κόσμος για να συναναστραφούν ο ένας τον άλλον και να αγοράσουν προϊόντα.

Ας τη γνωρίσουμε, λοιπόν, καλύτερα και ας καταλάβουμε τι σήμαινε για τους αρχαίους Αθηναίους, αλλά και για εμάς σήμερα.

Μπορείτε να επιχειρήσετε το τόλμημα του Παυσανία ως ψηφιακοί περιηγητές της ίδιας Αγοράς κατά την κλασική εποχή και σήμερα; Ποια μνημεία θα επιλέξετε να προβάλλετε και γιατί;

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ_1



ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΣΤΟΑ

Περπατώντας στην οδό Αδριανού προς το Θησείο, συναντάμε, στη συμβολή της με την Αποστόλου Παύλου, τη Βασίλειο Στοά. Κοιτώντας μπροστά από την είσοδο της Αρχαίας Αγοράς, στα δεξιά μας, βλέπουμε από ψηλά μερικά ερείπια κτηρίων που βρίσκονται σε χαμηλότερο επίπεδο από τον κυρίως δρόμο της Αδριανού δίπλα στις σιδηδρομικές γραμμές. Η Βασίλειος Στοά αρχικά ήταν ένα ορθογώνιο κτήριο, με διπλή κιονοστιχία. Αργότερα προστέθηκαν πτέρυγες στα άκρα του. Η πρώτη κατασκευή του χρονολογείται το 500 π.Χ. περίπου. Υπάρχουν πολλές μεταγενέστερες αναπαραστάσεις (εικόνα 2). Η Βασίλειος Στοά ήταν ένα από τα παλιότερα και πιο σημαντικά δημόσια κτήρια της Αγοράς. Χρησιμοποιούνταν για πολλούς λόγους. Ήταν έδρα του άρχοντα-βασιλιά, που ήταν υπεύθυνος για τα θρησκευτικά κυρίως θέματα και τους νόμους. Χρησίμευε επίσης ως χώρος έκθεσης των παλαιών νόμων της Αθήνας, του Δράκοντα δηλ. και του Σόλωνα. Επίσης, εξυπηρετούσε τις συνεδράσεις του δικαστικού σώματος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Τέλος, στον χώρο αυτό έδιναν όρκο οι αξιωματούχοι που αναλάμβαναν κάποια υπηρεσία. Λέγεται ότι ο Σωκράτης ανακρίθηκε σε αυτό τον χώρο πριν από τη δίκη του, το 399 π.Χ.


ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ


Έξω από τον χώρο της Αρχαίας Αγοράς, στη βόρεια πλευρά του δρόμου Αδριανού και μέσα στα παλιά σπίτια στο Μοναστηράκι, βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο σκάμμα περιφραγμένο η Ποικίλη Στοά. Μόλις που διακρίνεται σήμερα από τα ερείπια ένα τμήμα της. Η Ποικίλη Στοά ανακαλύφτηκε το 1981 από αμερικανούς αρχαιολόγους. Η στοά που υπήρχε εκεί είχε διπλή κιονοστιχία δωρικού ρυθμού εξωτερικά και ιωνικού ρυθμού εσωτερικά. Ονομάστηκε Ποικίλη Στοά, επειδή στους τοίχους της κρεμιόνταν ζωγραφικοί πίνακες καλλιτεχνών. Παράδειγμα ο ζωγράφος Πολύγνωτος του 5ου αιώνα π.Χ. Μέσα στο κτήριο της Ποικίλης Στοάς, υπήρχαν επίσης όπλα λάφυρα από τους πολέμους των Αθηναίων. Ακόμη στο κτήριο αυτό οι Αθηναίοι μπορούσαν να ξεκουράζονται αλλά και να συνεδριάζουν οι δικαστές.

ΝΟΤΙΑ ΣΤΟΑ

Make your own slideshow with music at Animoto.



Η Νότια Στοά ήταν σημαντικό δημόσιο κτήριο με διοικητικό χαρακτήρα (430-420 π.Χ.). Ήταν μακριά στοά με διπλή κιονοστοιχία και με δεκάξι δωμάτια επτάκλινα. Τα δωμάτια αυτά χρησιμοποιούνταν ως εστιατόρια όπου έτρωγαν αξιωματούχοι με δημόσια δαπάνη. Ένα δωμάτιο χρησιμοποιούσαν οι μετρονόμοι, δηλαδή οι αξιωματούχοι που ήταν επιφορτισμένοι με τον έλεγχο των επίσημων μέτρων και σταθμών του κράτους. Έτσι μπορούσαν αυτά να τα χρησιμοποιούν σωστά οι έμποροι. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η στοά αυτή είχε και εμπορική χρήση. Αργότερα χτίστηκε η Νότια Στοά ΙΙ, που ήταν και αυτή μακριά. Είχε δωρική κιονοστοιχία. Στον πίσω τοίχο της υπήρχε μικρή κρήνη, που όμως δεν σώζεται σήμερα. Τον 1ο αιώνα μ.Χ. ο χώρος αυτός φιλοξενούσε βιοτεχνικές εγκαταστάσεις. Μερικοί τοίχοι της σήμερα είναι ορατοί (βλ. την εικόνα 3).

ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ ΗΡΩΩΝ

Try our slideshow creator at Animoto.


Το μνημείο αυτό βρίσκεται απέναντι από τον βωμό του Αγοραίου Διός. Χτίστηκε γύρω στο 330 π.Χ. Αποτελείται από ένα βάθρο που έχει μήκος περίπου 16 μέτρα. Περιβαλλόταν από πέτρινες στήλες που συνδέονταν με τρεις ξύλινες δοκούς. Πάνω στο βάθρο και ανάμεσα σε δύο τρίποδες ήταν στημένα τα χάλκινα αγάλματα των μυθικών ηρώων των δέκα αθηναϊκών φυλών, στις οποίες ο Κλεισθένης, το 508 π.Χ., οργάνωσε όλους τους αθηναίους πολίτες. Κάθε φορά που για πολιτικούς λόγους ο αριθμός των φυλών άλλαζε, οι κρατικές αρχές πρόσθεταν ή απομάκρυναν αγάλματα από το βάθρο. Το μνημείο λειτουργούσε ως ένα είδος εφημερίδας τοίχου. Στις πλευρές του βάθρου αναρτούσαν ανακοινώσεις για την ενημέρωση των Αθηναίων σε θέματα στρατολογίας, σχέδια νόμων, τιμητικές διακρίσεις, δίκες κτλ.

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

ΑΡΧΑΙΑ ΑΓΟΡΑ_2


Η ΘΟΛΟΣ

Η Θόλος χτίστηκε το 470 με 465 περίπου π.Χ. Είχε κυκλικό σχήμα και ήταν πολύ σημαντικό διοικητικό κτήριο. Είχε έξι κίονες εσωτερικά και ίσως κωνική στέγη με κεραμίδια. Επίσης, στη Θόλο υπήρχαν ένα μικρό δωμάτιο μαγειρείο και ένα δεύτερο που ήταν μάλλον αποθήκη. Αργότερα προστέθηκε ένα πρόπυλο. Το 2ο αιώνα μ.Χ. το κτήριο επισκευάστηκε και άλλαξε μορφή. Η Θόλος ήταν η έδρα των πενήντα πρυτάνεων, δηλαδή των πενήντα βουλευτών από τις δέκα φυλές που δημιουργήθήκαν από τον Κλεισθένη. Οι πρυτάνεις αποτελούσαν κατά κάποιον τρόπο την κυβέρνηση της αθηναϊκής δημοκρατίας. Ασκούσαν τη διοίκηση και είχαν πρόεδρό τους τον Επιστάτη των Πρυτάνεων. Όταν έληγε η θητεία των πρυτάνεων, αντικαθιστούνταν από άλλους πρυτάνεις, άλλης φυλής. Οι πρυτάνεις σιτίζονταν με δημόσια δαπάνη στη Θόλο. Δεκαετπά από αυτούς διανυχτέρευαν μέσα στο κτήριο για να μπορούν να αντιμετωπίζουν έκτακτες ανάγκες. Στη Θόλο τέλος φυλλάσσονταν τα επίσημα μέτρα και σταθμά του αθηναϊκού κράτους.
ΤΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΡΙΑ

Στη βόρεια πλευρά της Θόλου βρίσκονται ερείπια από το Νέο Βουλευτήριο, το οποίο οικοδομήθηκε γύρω στα τέλη του 5ου αιώνα π.Χ. Υπάρχει επίσης και το πρόπυλό του, που είναι μεταγενέστερο. Το Νέο Βουλευτήριο ήταν ορθογώνιο πρόστυλο κτήριο, αλλά δεν μπορούμε σήμερα να καταλάβουμε την αρχιτεκτονική του. Χρησιμοποιούνταν κυρίως για τις συνεδριάσεις της Βουλής των πεντακοσίων. Η βουλή των πεντακοσίων αποτελούνταν από πενήντα βουλευτές από κάθε μία από τις δέκα φυλές. Οι πενήντα βουλευτές της κάθε φυλής λειτουργούσαν ως ενιαίο σύνολο και ασκούσαν μία από τις δέκα προεδρίες του σώματος. Η βουλή συνεδρίαζε κάθε μέρα εκτός των εορτών και ήταν ένα από τα δύο νομοθετικά σώματα που συγκαλούνταν σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κύριο καθήκον της ήταν η προετοιμασία των νόμων που θα ψηφίζονταν από την εκκλησία του δήμου. Τα δύο αυτά σώματα έφεραν αμοιβαία την ευθύνη, όπως διαπιστώνεται και από τη φράση «έδοξεν τη βουλή και τω δήμω » στα επίσημα αθηναϊκά ψηφίσματα. Υπήρχε και ένα Παλαιό Βουλευτήριο. Επειδή δεν επαρκούσε σε αυτό ο χώρος των συνεδριάσεων, αυτές μεταφέρθηκαν στο Νέο Βουλευτήριο. Το Παλαιό χρησιμοποιούνταν πλέον για τη φύλαξη κρατικών αρχείων και για τη λατρεία της θεάς Ρέας.